در بحث اندازه گیری موجودی ­ها دو هدف عمده وجود دارد :

  • اندازه گیری بهای تمام شده کالای فروش رفته
  • اندازه گیری مبلغ موجودی که در پایان دوره در انبار باقی مانده است

 

روش های اندازه گیری موجودی :

  • میانگین موزون
  • اولین صادره از اولین وارده (fifo)
  • اولین صادره از آخرین وارده (lifo)

 

روش میانگین موزون به دو صورت سیستم ادواری و سیستم دائمی انجام می شود.

 

سیستم ادواری :

در این سیستم از قیمت میانگین موزون یک واحد کالا برای دوره استفاده می ­شود.

قیمت میانگین موزون یک واحد کالا از تقسیم جمع بهای تمام شده کالای آماده برای فروش به تعداد کالای آماده برای فروش به دست می ­آید.

با ضرب قیمت میانگین یک واحد در تعداد کالای فروش رفته و موجودی پایان دوره می­ توان بهای تمام شده کالای فروش رفته و موجودی پایان دوره را بدست آورد.

 

سیستم دائمی :

در این سیستم از میانگین متحرک یک واحد استفاده ­می­ شود.

به این صورت که بعد از هر بار خرید برای هر واحد یک قیمت میانگین جدید محاسبه می ­شود؛ که از تقسیم جمع بهای تمام شده کالای آماده برای فروش در آن تاریخ به تعداد کالا­­های آماده برای فروش در آن تاریخ بدست می ­آید و تا زمانی که محموله جدید خریداری نشده است برای کالاها، خروجی از انبار از این نرخ استفاده می ­شود.

 

تفاوت روش ادواری و دائمی :

در روش ادواری در طی سال مقدار و قیمت در حساب موجودی کالا تغییری نمی کند. در واقع در طی سال هیچ ثبتی که این حساب را تحت تاًثیر قرار دهد، انجام نمی شود و در پایان سال به صورت عینی کالا شمارش شده و ارزش گذاری می ­­شود، سپس به عنوان موجودی پایان دوره در سال بعد به عنوان موجودی اول دوره در حساب فوق و در ترازنامه ثبت می گردد.

اما در روش دائمی موجودی کالا با هر بار خرید بدهکار و با هر بار فروش بستانکار می­ شود و در لحظه عدد ریالی و مقداری آن در حساب موجودی کالا مشخص است.

 

نرم افزار منطق از روش دائمی برای ثبت و نگهداری موجودی کالا استفاده می کند و در لحظه سود را نشان می دهد.

انبارداری منطق